Synchroniseren

Sinds de identiteitsfraude heb ik al mijn wachtwoorden gewijzigd (het dilemma: allemaal nieuwe wachtwoorden die je gaat vergeten, één versleutelde sleutelhanger – maar wat als iemand die kraakt, maar wat als je dát wachtwoord vergeet), dus nu duurt het even voor ik verder kan aan een verhaal, want alle software (lees, in dit geval, Dropbox) is per computeren ijverig aan het synchroniseren.
Dus ik schrijf deze blog.
Vannacht droomde ik voor het eerst dat mijn moeder dood was. Iets meer dan een maand na haar overlijden. Je zou kunnen zeggen: de ziel gaat te paard, maar ik denk meteen: waarheen dan, oftewel; waar ben ik eigenlijk (aangenaam vaag en existentieel, zo op de vroege ochtend).
Hoe dan ook, ik droomde dat ze dood was en dat ik erover ging schrijven. Het waren grote letters, dat herinner ik me nog wel. Ik kan ze nog steeds voor me zien, maar ik kan ze niet meer lezen.

Vergelijkbare berichten

  • |

    Proefles

    Voor de deur kwam ik Iwan tegen, die er sinds kort bleek te werken. We vonden het allebei een goed teken; vrienden treffen voor de deur van een spiritueel centrum. Eenmaal binnen verdwaalde ik al snel in de wierook en de trappen, ik zag nog de ex van een ex lopen die met een zoete…

  • Verheugen

    Omdat de Kinderboekenweek als een groot bos in mijn agenda stond, kon ik er niet zo heel goed achter kijken. Maar nu zijn we er doorheen (en ik hou best van bomen, zo bleek) en nadert mijn uitgestelde reis (wegens omgevallen man – hij staat weer) naar New York! Ik had me er nog helemaal…

  • Weg willen

    Ik begin aan dit uitzicht gewend te laten. Blijkbaar went zoiets snel. Maar ik wil wel naar huis, inmiddels. Naar onze ligplek, waar de boot niet zo raar scheef staat, waar het baggeren niet om half zeven begint, waar niet het ene probleem na het ander opdoemt en er eigenlijk geen tijd is om het…

  • Hondenweer

    Ik speelde scrabble en at chips en had nog lang die gore nasmaak in mijn mond, zeker tot het woord ‘zeeroos’ dat mijn zoon niet kwijt kon en daarna had hij geen zin meer. Dus nu drink ik thee en schrijf ik dit stukje, omdat een eerste versie van mijn nieuwe kinderboek door Caroline wordt…

  • Let op

    Ik was naar Nemo met een heleboel tienjarigen oftewel met Arans klas. En dat viel enorm mee. Waar Milo’s klas nog uit een dertigkoppige groep pluizige eendjes bestaat, die, zodra je op ze probeert te letten, alle kanten op waggelt, zijn tienjarigen zelfstandige kinderen. Mocht je er per ongeluk eentje achterlaten in de bus, dan…

  • Tegen de wind in zingen

    Na de tandartsentocht door naar het schoolophalen, razendsnel omkleden en verder naar het trouwen van Es en Hes. Dat deden ze goed. Met een bootje, in de zon, een kade vol publiek, twee terrastronen, omringd door bevriende kroegtijgers, met dieren als toepasselijk trouwthema. Femke had een waanzinnig mooie taart gemaakt, die ook van binnen tijgerstrepen had….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.