DE BEURS

We rijden door ondergelopen Lake District als de telefoon gaat. Een nummer uit Amsterdam. Ik herken het nummer, maar vaag. We zijn net bezig met haarspeldbochtjes naar links.

Vlakbij het hotel gaat de telefoon weer. Het is het Letterenfonds. IK HEB DE BEURS GEKREGEN. Tussen de schapen in een drassig weiland praat ik over verhalen en internet, over beelden maken, bijleren.

Jowi. Handelaar in beelden. Dat zou mijn uithangbord zijn, als ik een uithangbord had. Dat heb ik tenminste gedroomd. Nu ben ik klaarwakker, het is midden in de nacht, ik maak een lijstje van mensen om mee te praten. Ik denk aan films, aan tips van jullie, aan artikelen om te lezen. Ik zal het concreter maken, binnenkort. Nu eerst even tussen de schapen dartelen.

 

Vergelijkbare berichten

  • Spring!

    ‘Geen twintig meter, dan ben ik de hele tijd bang dat de politie komt.’ Ik hoor het me zeggen en voel me truttig. Vroeger – als ik het geld had gehad, was ik heus niet bang geweest voor de politie. Maar een springkussen/renbaan van 20 meter voor de deur uitrollen voor een kinderfeestje met een…

  • Een echte baan

    Ik zit in mijn jaarlijkse ‘ik moet een echte baan’ fase. De vakantie voorbij, grootse plannen, geen geld. Zou het niet makkelijker zijn, denk ik steeds. Iets waarbij ik kan maken, maar dan met een groep, binnen een structuur, iets uitbouwen, in plaats van steeds opnieuw opbouwen. Mijn hoofd ontsteekt er een beetje van, en met…

  • Stroopwafels

    Naast mij staat een verkouden maar vooral toch ook schoolziek Woekje, die wilde vanmorgen niet uit bed. Vandaag bereikt het pre-vertrekken een hoogtepunt (in hem). Nu gaat hij dus mee stroopwafels kopen voor Gregory, laptop halen op de studio, mijn tas mag hij ook helpen pakken. Maar dat wil hij niet. Vannacht lag ik te…

  • De Beste Broek

    Als in een online paskamer bestelde ik een stuk of acht broeken om er net die ene lievelings uit te kiezen voor de reis naar New York, halverwege april. Kan ik mezelf alvast zien lopen. In die broek. Iets met rode teennagels, uren en uren door de stad. Een liedje in mijn hoofd en dat…

  • Kapotgoedkoud

    In mijn jaszak vind ik nog wat stickers van Weg. Ik kijk even om me heen. Plak er één op de lantaarnpaal. En een paaltje verder, hup, nog een. Het is een mooi kauwtje, dus dat mag best op zo’n grijze paal. Ik trek mijn muts nog wat verder over mijn hoofd, want nat haar,…

  • Beeldtaal

    Gisteren de hele dag aan het filmpje zitten klooien. Het werkt net als een verhaal maken, zo blijkt: de beelden kruipen in je hoofd en gaan daar een potje zitten kaarten. Met zichzelf. Tot ze opeens in een andere volgorde liggen en je denkt (meestal zit je dan net op de fiets): JA, zo moet…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.