Reed de weekendroute
Aran had eerst een judotoernooi en daarna expositie van zijn tekenles. Milo slalomde tussen de mensen in het gymzaaltje door, en dat waren er heel erg veel. Het was er ook nogal benauwd.
‘Wat kan ik doen,’ vroeg Milo steeds.
‘Mijn rug masseren,’ antwoordde ik steeds. Dan slalomde hij weer weg.
Bij de tekenlesexpositie hadden ze zoete popcorn. Ik nam een hele hand. Milo nam de helft daarvan.
Het was er een stuk minder druk en het hielp ook dat we niet steeds naar elkaar keken, maar naar de tekeningen.
Ik dacht, niet voor het eerst, wat raar dat deze wereld ook bestaat. Naast zelf kiezen wat je wilt doen.
De weekendroute die zovelen gaan, die voert langs stinkende gymzalen, verhitte gezichtjes, ouderlijke bewondering en immer geheven smartphones.
