Zo jarig: Dertien
Het was de dertiende gisteren en dertien jaar daarvoor, mei 2013 was Milo geboren. Dertien op dertien uit dertien!
Die lieve Bea Marsen, die dertien jaar geleden op de intensive care unit zijn EVV-er was en Milo in leven hielp te houden, stuurde haar jaarlijkse felicitatiemail. En mede daardoor, maar sowieso rond zo’n verjaardag, tel ik even de stappen terug, de stappen tot start. Tot dat kleine smurfje dat met 26 weken en 1 dag werd geboren. Kleiner dan schoenmaat 43, lichter dan een pak suiker, het jongetje dat opgroeide tot allround geweldig kind.
We hadden een feestje met twee jongens uit zijn klas in klimpark ’t Twiske. Ik fietste er met grote broer Aran naartoe, wat op zichzelf al een feestje was. Daarna waren er pannenkoeken en rare cadeaus. En volgend weekend vieren we het gewoon weer, met een slaapfeestje en een ander vriendje. De wereld wankelt en wiebelt, maar daar kan ik toch steeds maar weer eenzelfde soort antwoorden op verzinnen; zo goed mogelijk leven, granola of quiches bakken, en feestjes vieren, voor al onze geliefden.
