We waren in Londen
En we vlogen. Een vliegtuig later weliswaar, maar nog wel dezelfde dag (met heel veel dank aan mijn superagent bij KLM) en toen waren we in Londen. We liepen, we keken, we aten en we sliepen en het was allemaal goed. Er woonde een vos in ons straatje, we bleken sowieso in de coolste wijk van Londen te logeren. Het leukste was om op pad te zijn met mijn grote zoon. Ik bedoel, je bouwt zo iemand van binnen en dan staat hij opeens op zijn eigen pootjes. Ik weet wel dat hele volksstammen dat doen, maar het is toch eigenljk iets om je permanent over te verbazen?
Toen hij op de terugweg iemand hielp met haar koffer stond ik hem even zo te bekijken, groter dan ik, zo sterk, zo eigen. Een andere vrouw glimlachte mij moederlijk toe en daardoor voelde ik hoe mijn hoofd heel Londen al stond; blij en trots.
