Septemberschrijfopdracht deel 3

Een forse vrouw, 1.82, cupmaat E, ‘dijen als dijken’ zei een lover ooit. Maar dat is alweer twaalf jaar geleden. Nu is ze drieeenveertig, ze werkt in een klein theater, waar ze begon als zaalwacht en nu iets onduidelijkers doet. Ze moet elke ochtend over dezelfde kruising naar haar werk. Een plek waar auto’s gas geven zodra ze fietsers zien, bang om te moeten wachten voor die eindeloze stroom tweewielers. Op die kruising wordt deze vrouw vandaag bijna omver gereden door een andere fiets. Een frele dame met roze haar die zegt: ‘Waarom wil je dan ook links inhalen.’ Onze forse vrouw, hoe zullen we haar noemen? Is de rest van de dag antwoorden aan het verzinnen. ‘Waarom zou ik praten met iemand die de verkeersregels niet kent’ is één van de mogelijkheden.

Tot zover mijn oogst waar het ‘je kunt niet helen van iets wat je niet ziet’ betreft.

Schrijf nu zelf een personage rondom jouw zin. Misschien heb je de afgelopen dagen iemand bedacht, maar als er niemand in je opkwam, kun je ook gewoon beginnen met schrijven. Neem iemand die je gisteren of eergisteren zag, die je bij de zin vindt passen. Als je niemand zag, neem dan jezelf. Niemand gaat het lezen, dus je mag alles schrijven wat je wil. Maak het niet te lang, een zin of tien.
Schrijf wat je schreef, herlees, herschrijf als je dat nodig vindt. Maak dan even een korte bio van je hoofdpersoon, zonder er heel veel bij te verzinnen, gewoon wat je uit je eigen tekst kunt opmaken.
In mijn geval: Vrouw, 43, bruin half lang haar, grote borsten, eenzaam, woont in een stad.

Mijn gevoel, als ik die bio schrijf is; deze vrouw gaat iets vreselijks overkomen. Ik weet alleen nog niet wat. Kijk zo ook naar jouw personage en naar jouw bio van je personage.
Vraag je ook af wat er zou gebeuren als jouw personage in het eerste shot van een Netflix serie zou zitten. Vraag je dan af hoe je personage het er in een boek van één van je lievelingsschrijvers vanaf zou brengen. Laat het 2 dagen sudderen. Dan gaan we een stap verder.