Schrijfhack
Ik doe het weleens, innerlijk kreunen. Als ik mezelf dan bezig zie zoals vanmorgen, meten, schuiven, de kattenbak in het keukenkastje, een hoofd vol beelden van hoe het beter kan, een stapel kookboeken zonder woonplek – maar dat komt straks helemaal goed. En dan lijkt het eventjes zo makkelijk; ik heb alleen maar een kastje nodig, of een paar planken, lekker diep en weggewerkt allemaal. Dan begin ik met zoeken. Ik typ dingen als; ‘Planken ophangen’ en ‘diepe schuiflades’. Er verschijnen mogelijkheden, oplossingen, hacks. En dan begint er tegelijkertijd een soort dreunorkest te spelen, hoe heet zo’n ding, een fanfare. En die fanfare loopt blazend en cimbalend door mijn hoofd en ik word steeds haastiger, steeds fanatieker, tot er 25 sites openstaan en ik allang niet meer weet wat ik eigenlijk zocht, omdat ik nu ook heb ontdekt dat je vensterbanken kunt verbreden en dat er allerlei handige haken bestaan voor het vasthaken van zo’n beetje alles. Je brein bijvoorbeeld.
Maar gelukkig, ik ben weer op aarde. Na uren uur dwalen en staren ben ik gestopt. Staar ik nu naar dit blogscherm, een enorme vooruitgang. Want hier ga ik, zo had ik me voorgenomen, uitsluitend nog nuttige tips over schrijven delen. Ik doe het veldonderzoek, jullie plukken de vruchten. Komtie: als je wilt schrijven, ga dan niet je keuken ordenen.
Nog vragen?
