IJsnachtjacht

Och jongens, de zenuwen, het afwachten, het boek dat er is, dat hier, ik geef het toe, sinds gisteren onuitgepakt in zijn pakketje ligt. Want; de uitgever vroeg om een uitpakfilmpje. Maar dat kán dus niet echt in je eentje. En nou ja, Lonneke kwam wel op bezoek, maar we hadden natuurlijk wel iets beters te doen dan filmpjes maken, over hardlopen praten bijvoorbeeld, waar zij een expert in is en waar ik net met een rooie kop dertig minuten door het Westerpark had gerend. We aten er een ijsje, in dat Westerpark, dat nu, sinds ik ben verhuisd, ons gedeelde park is dat tussen ons in ligt, niet meer aan de andere kant van de stad voor mij.
Maar mijn boek dus. Het IS er. Het ligt in de winkels, je kunt het kopen en ik ga straks hier in de straat bij de boekhandel binnenlopen om te zeggen dat het er is. Om te vragen of ze het hebben. Met al net zo’n rooie kop als toen ik gisteren in dat park rende. En we gaan het vieren, op 14 mei komt de boekpresentatie in boekhandel Van Pampus, wil je komen? LEUK! Stuur me een berichtje. Het wordt een fijn feestje vooral ook ter ere van de geweldige Marcel Dikstra, handelaar in boeken en grotten, die me mijn zijn boeken én grottenkennis zo enorm op weg (en onder de weg) heeft geholpen. Maar wat ik dus zeggen wilde: HET IS ER.

Kijk, dit is het bewijs. (Holt naar pakje, pakt het uit, keert beteuterd terug). Of nee, (lachje), da’s waar ook. Er is een HERDRUK van Slipjacht, een herdruk die tegelijk met IJsnacht uitkomt. Die herdruk zat in mijn pakje. Waar IJsnacht is? Geen idee. Maar het KOMT. Het IS ER. En het komt.

Vergelijkbare berichten

  • |

    Gaat maandag uit schrijven

    Vijf dagen met niets dan fictie aan mijn hoofd. Dat is al een jaar of zeven niet meer gelukt. Het is nu al verhelderend, dat torenkamertje waar ik volgende week inga. Want zoveel ruimte als ik vroeger had – schrijven in treinen, in cafés, waar dan ook – zo strak is de fantasie nu ingepast tussen de…

  • Bankie

    Ik had zo’n gevreesd moment van burgerlijkheid. Iets wat je niet wilt zijn en dan toch opeens bent. Het ging over een bankje op de kade. Dat bankje stond zo’n beetje in onze woonkamer, omdat ons schip langs de kade ligt en omdat er nogal luide jongeren op zaten. Het was hun hangplek. Terwijl, zo…

  • De uitslag

    Even leek het al niet meer relevant, dat geriatrische onderzoek van mijn vader. Want direct erna werd hij ziek en reageerde nergens meer op. Een stil delier, extreem veel hoesten. Maar gisteren belde hij me opeens op en klonk heel erg als zichzelf toen hij zei: ‘Hoe is het?’ Dat hij niet naar mijn antwoord…

  • Tussenin

    Dierenkenner en vriendin Joukje leest Kip op je kop en ik voel spanning. Alsof je je kind voor het eerst uit logeren stuurt en bang bent dat het nog in bed plast. En die vergelijking gaat natuurlijk helemaal niet op, want kippen poepen en plassen tegelijk en Joukje is niet de eerste die het leest…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.