IJsnachtjacht

Och jongens, de zenuwen, het afwachten, het boek dat er is, dat hier, ik geef het toe, sinds gisteren onuitgepakt in zijn pakketje ligt. Want; de uitgever vroeg om een uitpakfilmpje. Maar dat kán dus niet echt in je eentje. En nou ja, Lonneke kwam wel op bezoek, maar we hadden natuurlijk wel iets beters te doen dan filmpjes maken, over hardlopen praten bijvoorbeeld, waar zij een expert in is en waar ik net met een rooie kop dertig minuten door het Westerpark had gerend. We aten er een ijsje, in dat Westerpark, dat nu, sinds ik ben verhuisd, ons gedeelde park is dat tussen ons in ligt, niet meer aan de andere kant van de stad voor mij.
Maar mijn boek dus. Het IS er. Het ligt in de winkels, je kunt het kopen en ik ga straks hier in de straat bij de boekhandel binnenlopen om te zeggen dat het er is. Om te vragen of ze het hebben. Met al net zo’n rooie kop als toen ik gisteren in dat park rende. En we gaan het vieren, op 14 mei komt de boekpresentatie in boekhandel Van Pampus, wil je komen? LEUK! Stuur me een berichtje. Het wordt een fijn feestje vooral ook ter ere van de geweldige Marcel Dikstra, handelaar in boeken en grotten, die me mijn zijn boeken én grottenkennis zo enorm op weg (en onder de weg) heeft geholpen. Maar wat ik dus zeggen wilde: HET IS ER.

Kijk, dit is het bewijs. (Holt naar pakje, pakt het uit, keert beteuterd terug). Of nee, (lachje), da’s waar ook. Er is een HERDRUK van Slipjacht, een herdruk die tegelijk met IJsnacht uitkomt. Die herdruk zat in mijn pakje. Waar IJsnacht is? Geen idee. Maar het KOMT. Het IS ER. En het komt.

Vergelijkbare berichten

  • Naar Parijs

    We zijn op weg naar Parijs met de Thalys. Milo, Aran en ik. Ik heb nog nooit in de Thalys gezeten, we gaan hárd, Antwerpen en Brussel vliegen voorbij, niet dat we kijken, want ik heb de jongens verleid met ongelimiteerd schermpje kijken, en zelf zit ik te schrijven. Naar het Zuiden! Met de trein!…

  • Swiss

    Lonneke en ik zijn in Genève op kraambezoek. Het jongetje in kwestie is inmiddels 16 maanden oud, maar het mag nog, vinden we allemaal. Mijn koffer zit vol met Jip en Janneke spullen. Balthazar, zo heet het jongetje, is vooral geïnteresseerd in het pakpapier en de bekertjes. We drinken een heleboel koffie samen. Het is…

  • Voorsprong

    Het is half zes, Milo heeft net huilend laten weten dat hij in ons bed wil. Hij zucht tevreden als hij op mijn hoofdkussen landt. Dekendiertje. Ik ben wakker. Ik denk aan het verhaal dat ik aan het schrijven ben. Een eigen verhaal, tussen alle journalistiek door. Dat het de rest van de dag niet…

  • bijna thuis

    Als je op googlemaps het adres van mijn ouders intikt, dan zie je mijn moeder. Ze heeft haar fiets in de hand, staat voor de deur van haar huis. Allebei haar benen er nog aan, nog helemaal in leven. Je ziet haar op de rug, die iets te grote, witachtige jas, die ook zo goed…

  • Later

    Schreef ik het eerder? Ik moet eraan denken als de moeheid in de vorm van tranen langs mijn wangen glijdt terwijl ik op de fiets naar de studio rij. Milo, die nog elke nacht uit zijn bedje klimt om naar ‘het grote bed’ te stiefelen. Die zijn koude beentjes tegen me aanduwt, ‘mama’ mompelt en dan heel diep…

  • Stroom

    Als alles borrelt, de wereld in de fik staat, mijn vader verdrietig is, maar even later tóch met anderhalf handkracht door de gang kart, als er sprake is van verhuizen, van verhalen die af moeten en minstens zo hard stromen, dan hoor ik altijd muziek op de achtergrond. Hebben jullie dat ook? Golvende muziek, een…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.