Het nieuws is dat Slipjacht wordt herdrukt! En dat IJsnacht volgende maand uitkomt.

Dat je met een hoofd op hol wakker wordt, omdat je gisteren ruzie had en nu een klus mis is gegaan en dat je ooit de Jowi-wet bedacht dat bij misgegane klussen kleren dienen te worden gekocht, wat je deed. Maar dat ik toch, tijdens het wakker worden, bedacht dat het beter kon en dat er iets niet klopte en aangezien de ruzie ging over chatgpt, ik aan chatgpt de kwestie voorlegde, die er een verrassend intelligent antwoord op gaf. Dat ik nu zin heb om te rennen, buiten, in de zon, dat ik zin heb in stoppen met nadenken, maar mijn hoofd rent nog veel harder, en ik peins dus over wat Anna schreef, over de levensparadox en over het feit – leuk nieuws! – dat er een herdruk van Slipjacht uitkomt tegelijk met IJsnacht dat ook alweer bijna verschijnt, eind april namelijk (wat zal ik in die serie schrijven ná IJsnacht trouwens – Afgeslacht? Word ik vast nooit meer uitgenodigd op een basisschool). En ik denk aan hoe ik de kinderen eergisteren en overmorgen voorhield en zal vertellen dat schrijven het leukste is dat er bestaat. Omdat je alles kunt onderzoeken, maar ook omdat zo heel veel denken altijd een verhaal oplevert, of je het nou gebruikt of niet, en verhalen dragen je daden, soms net wat sierlijker. (fotocredits: Marcel Dikstra)

Vergelijkbare berichten

  • Er komt…

    Om me heen: de katten die als verbaasde kuikens uit hun dekbed kruipen. Er kwam regen, maar de wereld bestaat nog steeds. Heel veel huppelende honden voor de deur, het zal er wel lekker ruiken. Het filmpje over Beste broers dat zo’n beetje klaar is (zo’n Call to Action schijnt ook heel belangrijk te zijn). De vakantie…

  • Dag tuin

    Ooit schreef ik een verhaal over een meisje zoals ik. In tuin van mijn moeder, voorovergebogen over het wortelgroen, bevroren in de tijd. Mijn broer en ik hadden allebei een lapje grond dat van ons was. Waar, voor zover ik me kan herinneren, nooit veel méér dan die wortels wilden groeien. Of aardappels misschien; schaduwgrond….

  • Dromen jagen

    Er zijn momenten in je leven, spirituele momenten, waarbij je kunt kiezen: lach ik erom, of ga ik erin mee? Gisteravond was zo’n moment. We stonden met zijn allen in een te Griekse kleine hotelkamer Roald in bed te stoppen. Opdat hij zou dromen. Er waren dagen voorbereiding, besprekingen en het formuleren van een intentie…

  • B

    Het gat, en dat hij er doorheen moet. Daar draait het allemaal om dit weekend. Woek gaat afzwemmen voor B, maar zodra hij duikt (‘Woek dat is geen duiken dat is springen als een kikker.’ ‘Kikkers kunnen toch ook heel goed zwemmen?’) bewegen zijn armen niet meer. Tegen de tijd dat hij bedenkt dat hij…

  • Bankie

    Ik had zo’n gevreesd moment van burgerlijkheid. Iets wat je niet wilt zijn en dan toch opeens bent. Het ging over een bankje op de kade. Dat bankje stond zo’n beetje in onze woonkamer, omdat ons schip langs de kade ligt en omdat er nogal luide jongeren op zaten. Het was hun hangplek. Terwijl, zo…

  • Weg willen

    Ik begin aan dit uitzicht gewend te laten. Blijkbaar went zoiets snel. Maar ik wil wel naar huis, inmiddels. Naar onze ligplek, waar de boot niet zo raar scheef staat, waar het baggeren niet om half zeven begint, waar niet het ene probleem na het ander opdoemt en er eigenlijk geen tijd is om het…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.