Het nieuws is dat Slipjacht wordt herdrukt! En dat IJsnacht volgende maand uitkomt.

Dat je met een hoofd op hol wakker wordt, omdat je gisteren ruzie had en nu een klus mis is gegaan en dat je ooit de Jowi-wet bedacht dat bij misgegane klussen kleren dienen te worden gekocht, wat je deed. Maar dat ik toch, tijdens het wakker worden, bedacht dat het beter kon en dat er iets niet klopte en aangezien de ruzie ging over chatgpt, ik aan chatgpt de kwestie voorlegde, die er een verrassend intelligent antwoord op gaf. Dat ik nu zin heb om te rennen, buiten, in de zon, dat ik zin heb in stoppen met nadenken, maar mijn hoofd rent nog veel harder, en ik peins dus over wat Anna schreef, over de levensparadox en over het feit – leuk nieuws! – dat er een herdruk van Slipjacht uitkomt tegelijk met IJsnacht dat ook alweer bijna verschijnt, eind april namelijk (wat zal ik in die serie schrijven ná IJsnacht trouwens – Afgeslacht? Word ik vast nooit meer uitgenodigd op een basisschool). En ik denk aan hoe ik de kinderen eergisteren en overmorgen voorhield en zal vertellen dat schrijven het leukste is dat er bestaat. Omdat je alles kunt onderzoeken, maar ook omdat zo heel veel denken altijd een verhaal oplevert, of je het nou gebruikt of niet, en verhalen dragen je daden, soms net wat sierlijker. (fotocredits: Marcel Dikstra)

Vergelijkbare berichten

  • De overstap

    Hij kwam binnen met een ‘haai ik ben Dirk.’ Meestal durven mensen niet zomaar een boot binnen, maar deze Dirk de monteur durfde dat wel. Even dacht ik dat hij aardig was. Hij wilde ook koffie. Daarna stelde hij vast dat de modem die ik had, een ‘Rolls Royce’ was. Veel beter dan wat ik…

  • Een jaar

    Morgen is mijn moeder een jaar dood. Ik kijk al een tijdje naar die dag in mijn agenda. Zoals hij daar tussen de andere dagen ligt als een vetbubbel, ongrijpbaar. Ik ga naar mijn vader, morgen, maar we hebben het er nauwelijks over. Onze gesprekken zijn praktisch. Over wandelen in het bos, over geldzaken, wie…

  • Pasta met patatjes

    We gaan met de bus naar de jeugdtheater de Krakeling, wat grappig is, want eerst ging ik daar alleen voor werk naartoe. Nu opeens als moeder van een schoolgaand kind. Er zijn van die momenten dat je weet dat je wereld is veranderd. Zenuwachtige kleuters zijn lief, met die wapperende beentjes die niet tot op…

  • Was er even

    Wat kroegen betreft ben ik zeer ontrouw. Ik werkte er vroeger en kwam er daarna nooit meer, daar komt het op neer. Tenzij ik een berichtje krijg van een vriend die even in Nederland is. En of we even in Kanis.. De reden dat ik ontrouw ben is een trouwe: ik wil graag dat alles…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.