Het nieuws is dat Slipjacht wordt herdrukt! En dat IJsnacht volgende maand uitkomt.

Dat je met een hoofd op hol wakker wordt, omdat je gisteren ruzie had en nu een klus mis is gegaan en dat je ooit de Jowi-wet bedacht dat bij misgegane klussen kleren dienen te worden gekocht, wat je deed. Maar dat ik toch, tijdens het wakker worden, bedacht dat het beter kon en dat er iets niet klopte en aangezien de ruzie ging over chatgpt, ik aan chatgpt de kwestie voorlegde, die er een verrassend intelligent antwoord op gaf. Dat ik nu zin heb om te rennen, buiten, in de zon, dat ik zin heb in stoppen met nadenken, maar mijn hoofd rent nog veel harder, en ik peins dus over wat Anna schreef, over de levensparadox en over het feit – leuk nieuws! – dat er een herdruk van Slipjacht uitkomt tegelijk met IJsnacht dat ook alweer bijna verschijnt, eind april namelijk (wat zal ik in die serie schrijven ná IJsnacht trouwens – Afgeslacht? Word ik vast nooit meer uitgenodigd op een basisschool). En ik denk aan hoe ik de kinderen eergisteren en overmorgen voorhield en zal vertellen dat schrijven het leukste is dat er bestaat. Omdat je alles kunt onderzoeken, maar ook omdat zo heel veel denken altijd een verhaal oplevert, of je het nou gebruikt of niet, en verhalen dragen je daden, soms net wat sierlijker. (fotocredits: Marcel Dikstra)

Vergelijkbare berichten

  • 02 Dus hier zit de zomer

    Na het zwemmen in zee zeg ik tegen Alexandra dat ik zo blij ben dat ze me heeft meegevraagd. Ze kijkt bijna verrast en in ieder geval oprecht blij. Ik ben dat ook. Dat dìt werk is, zo fijn. We lopen over een zonnige weg, met een soort time share achtige appartementen en luide brommertjes,…

  • Swiss

    Lonneke en ik zijn in Genève op kraambezoek. Het jongetje in kwestie is inmiddels 16 maanden oud, maar het mag nog, vinden we allemaal. Mijn koffer zit vol met Jip en Janneke spullen. Balthazar, zo heet het jongetje, is vooral geïnteresseerd in het pakpapier en de bekertjes. We drinken een heleboel koffie samen. Het is…

  • Voor tegen de regen

    Het meest ontroerende moment komt tegen het einde als Xander Vrienten Trijntje Oosterhuis niet alleen bedankt voor de samenwerking, maar ook voor haar ‘armen’. Hij ontroert zichzelf per ongeluk als hij dat zegt, en ik, in de zaal, toch al opengewrikt als een oester – na een concertavond vol zoetmooie liedjes van Henny Vrienten begeleid…

  • B

    Het gat, en dat hij er doorheen moet. Daar draait het allemaal om dit weekend. Woek gaat afzwemmen voor B, maar zodra hij duikt (‘Woek dat is geen duiken dat is springen als een kikker.’ ‘Kikkers kunnen toch ook heel goed zwemmen?’) bewegen zijn armen niet meer. Tegen de tijd dat hij bedenkt dat hij…

  • Coen

    Hoeveel columns passen er in mij? Gisteravond schreef ik nummer vijf (voor de Dagkrant van Theaterfestival Boulevard), maar nummer zes wil nog niet lukken. Misschien hang ik te dicht om het thema heen; huis, thuis, herkomst. Het is zo groot, waardoor alles zo groot wordt. Alsof er een gong galmt bij elk woord dat ik schrijf….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.