Een blog over iets anders

Tegenwoordig heb ik bij blogs over iets anders het gevoel excuses te moeten maken dat ik niet over de oorlog schrijf (en ik ben niet de enige met dat gevoel, maar ik zeg het toch, evengoed, hardop). Dat doe ik dus niet, over de oorlog schrijven, mijn schreeuw met ander geschreeuw vermengen, ik weet dat hij er is en ik vind het afschuwelijk. Maar ik schrijf over kinderboeken, ik schrijf kinderboeken. IJsnacht, bijvoorbeeld, dat nu in de winkels ligt. Tot nu toe luidt het eensgezinde oordeel: spannend. Dat was precies de bedoeling! Moge IJsnacht een goede (ondergrondse grotten-) vaart hebben, peddel ik zelf mijn kano een andere kant op. Een nieuw verhaal in met – tipje van de sluier – een personage dat Jelle heet. Waar mijn fysio die toevallig ook Jelle heet (ze lijken op elkaar) daarnet behoorlijk in zijn nopjes over was. Als ik ’s nachts niet kan slapen loop ik door dat verhaal. Een wat wankel bouwsel is het nog, met wel of geen put, en zonder einde. Magisch is het ook, wandelen door een wereld waar ik de baas over ben, al zijn de grondregels al bepaald door de personages die het verhaal bevolken. Misschien schrijf ik er later nog wat meer over. Nu eerst aan de slag. Erin. Opdat ik later een zo mooi mogelijk verhaal in deze waanzinnige wereld kan steken.