Wilders
Nu de media weer iets hebben om over te schrijven kan ik met een gerust hart een ruim weekend naar Londen.
28 Maart 08 om 15:12 :: Reageer (acht)
Volkstuin in de aanbieding
Het scheiden van werelden is tot voor kort altijd goed gegaan.
Er was de journalistiek, er was het fictieschrijven en ergens ertussen, aanschurkend tegen de fictie, zat deze website.
Als een moestuin bij de spoorlijn.
Een plek waar ik ballonnetjes opliet of zomaar wat riep en waar een verrassend toffe weblogwereld dingen terugriep of er een ballonnetje bijgooide.
Niet dat ik groene vingers heb, maar ik heb wel een tuinierfantasie.
Dat rondstruinen tussen de plantjes, je rukt er eens eentje uit de grond en bekijkt het. Je legt een laantje komkommers aan in de hoop dat ze groter worden en stiekem fantaseer je misschien zelfs dat je tuin als vanzelf de wereld wordt en je je nooit meer hoeft aan te passen.
Sinds er een kudde boze bestrijders voorbij kwam die alleen maar op het aantonen van mijn domheid/gebrekaankennis/demgagogie/fascisme is gefocused gaat het schrijven hier moeizaam.
Ik heb geen zin in de zoveelste persoon die anoniem reageert op een oproep die niet voor hem is bedoeld en waar hij (expres?) de boodschap niet van begrijpt.
Zo moeilijk en raar is die boodschap nou ook weer niet: een oproep tot het uitwisselen van meningen versus het spuien van onderbuikgevoelens.
En daarnaast; niet schrijven als er geen nieuws is.
Dat die boodschap uberhaupt op deze site terecht kwam is te danken aan Geen Stijl die de link plaatste. Tis waar, ze mogen dat doen, maar ondertussen zijn wel mooi mijn komkommers vertrappeld.
En dat vind ik stiekem het ergste.
26 Maart 08 om 09:43 :: Reageer (17)
Elliott Smith
25 Maart 08 om 08:58 :: Reageer (tien)
Sport en eieren
Net een interview gedaan en drie stukken naar de krant gestuurd terwijl het buiten afwisselend zon en sneeuwde.
Niemand op kantoor, want wie werkt er nou op tweede Paasdag.
Ik verlang naar het moment dat ik weer vrij mag schrijven.
Verhaaltjes verzinnen die op zichzelf bestaan en niet - of in ieder geval anders- verbonden zijn met het hier en nu.
Maar voordat ik de computer uitzet en eieren ga zoeken, eerst even stemmen op Jan, opdat zijn roman Morgen zijn we in Pamplona sportboek van het jaar wordt.
24 Maart 08 om 12:40 :: Reageer (vijf)
Nu iedereen wat gezegd heeft
We gaan de wereld veranderen, dat was het plan.
En dat is het plan nog steeds.
Ik ben tegen het steeds sterker en ook normaler wordende fenomeen dat kranten, bladen en tvprogramma's een keutel tot reuzenbolus opblazen.
Dat levert angst en achterdocht op en is bovendien onnodig, er is genoeg ander nieuws.
Verantwoording nemen, dat is wat de media zouden moeten doen, in plaats van achter elkaars opgeklopte lucht aanrennen.
Ik bedoel dus wél nieuws brengen als er nieuws is. En niet als er geen nieuws is.
Zo simpel kan het zijn. Met doodzwijgen heeft dat niets te maken.
In plaats van 'Wilders' hadden we de naam 'Peter de Vries' kunnen gebruiken, want ook hij domineerde het nieuws met een filmpje over Joran van der S. dat er nog niet was.
Maar actueel als we zijn kozen we Wilders.
En dat hebben we geweten.
Als schrijver vergeet ik wel eens hoeveel mensen er zijn die niet kunnen lezen, maar wel graag schreeuwen.
Dat begon met de blinde redacteuren van 'geen stijl', maar raasde verder.
Blijkbaar zijn die reuzenbolussen van de media in vruchtbare aarde gevallen, want ze werden gretig geworpen.
Alles met 'hoer' en 'fuck' heb ik van mijn website weggehaald, er zijn grenzen (en ook daar kreeg ik weer boze mailtjes over censuur! censuur! ja doei. Tis mijn weblog en je scheldt mij uit). De rest heb ik laten staan.
Alle dertig of veertig anonieme mailtjes naar mijn mailadres heb ik gewist.
Sommige opmerkingen zijn zo erg dat ze bijna grappig zijn.
'Jullie zijn erger dan nazis, rot op naar je eigen land.'
Er waren ook tips over hoe ik zou moeten sterven, die vond ik minder grappig.
Maar ik dacht ook; als je niet kunt spellen kun je mij waarschijnlijk ook niet vinden, hoogmoed, ik weet het, maar ik dacht het toch.
En dat ik laf ben. Laf?
Maar goed.
Gelukkig hebben we enige serieuze aandacht gehad op Radio 1.
Tis wat mager, maar het is iets.
Ik wil mijn vaste webloglezers bedanken voor hun steun en hun zinnige opmerkingen die tussen al het vuilnis stonden.
En ik weet nu weer dat veel mensen niet kunnen lezen.
Hopelijk doen ze dat voortaan ergens anders, zodat we het hier weer over echte dingen kunnen hebben.
21 Maart 08 om 08:46 :: Reageer (negen)
De oproep waar het over gaat
Oproep
Vrijheid van meningsuiting bestaat bij gratie van het debat.
Iedereen mag zeggen wat hij of zij wil, maar heeft ook de verantwoordelijkheid er vervolgens het gesprek over aan te gaan.
Is er geen communicatie met de spreker mogelijk, dan is zijn mening zonder waarde.
Of, zoals Evelyn Beatrice Hall het stelde (hoewel de uitspraak wordt toegeschreven aan Voltaire, die het er overigens mee eens was)
‘I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it.’
Het basisprobleem rond de plannen van de heer Wilders zit hem in zijn weigering het debat aan te gaan. Hij roept dingen die neerkomen op ’Moslims het land uit’ en wil vervolgens het gesprek niet aangaan. Zoals jongetjes besjes schieten en zich verstoppen, neemt Wilders geen verantwoordelijkheid voor zijn uitspraken.
Je kunt niemand dwingen zijn verantwoordelijkheid te nemen, maar je kunt die verantwoordelijkheid zelf wel nemen.
Als iemand het debat niet aangaat, waarom zou je dan over hem debatteren?
Bij dezen zouden wij alle hoofdredacties van Landelijke Dagbladen, actualiteitenprogramma’s en alle opiniebladen en andere mediaredacties willen oproepen de heer Wilders geen ruimte meer te geven.
Nieuws moet nieuws blijven dat is vanzelfsprekend. Maar als Wilders hierover vervolgens het debat niet aangaat, is er dus geen debat. Dan moet het bij een nieuwsvermelding blijven.
Waarom laten we een man die zwijgt alle voorpagina’s bepalen?
Stop ermee!
To hold a pen is to be at war Voltaire
18 Maart 08 om 20:27 :: Reageer (19)
Voorbereidingen op de lente
Lente is: actie ondernemen en er niet tot de zomer over nadenken
17 Maart 08 om 15:14 :: Reageer (26)
Geen land
Vannacht probeerde ik in badpak via een treintunnel vol langsrazende treinen de boot naar Mexico te bereiken.
Het lukte, uiteindelijk, hoewel de man van de tickets en de douane me vriendelijk meedeelde dat ik toch iets meer kleren aan moest trekken.
Gelukkig had ik die bij me, in een rugzakje.
16 Maart 08 om 10:09 :: Reageer (vijftien)
Service aan huis.
Als je nu even je handen over je oren legt.
En dan diep inademen. En uit. En nog een keer, maar dan wat dieper.
En dan heel langzaam die onderrug ontspannen, zodat hij een beetje contact maakt met de leuning van je stoel, maar ook weer niet zo ontpannen dat je naar voren klapt en je buik kreukelt.
Je hoofd blijft recht op de nek.
Ik krijg er zelf altijd een soort kriebels van in mijn buik als ik op die manier ontspan. Maar die kriebels zijn niet verplicht.
Goed.
Laat je handen maar zakken en leg ze op je bureau, een hand op de muis.
Nog even die rug voelen.
Nog een keer langzaam en diep inademen.
En dan klik
14 Maart 08 om 15:02 :: Reageer (tien)
Stoom
Auteursrecht; het is net een hertje op een schietveld.
Heb ik het nu alweer twee dagen achter elkaar aan de hand gehad; mensen die het raar vinden dat ik geld vraag als ze een artikel dat ik geschreven heb in een ander blad of op internet willen herplaatsen.
En dan hebben we het niet over reusachtige bedragen; vijftig euro omdat ik ze ken, of negentig euro, omdat het een groot stuk is.
Principegeld is het, je kan er nauwelijks een fijn stel laarzen van kopen.
13 Maart 08 om 17:35 :: Reageer (veertien)
Mijn Midas Dekkers missie
Twas een onverwacht fijn feestje.
De truc: als er mannen in pakken op je afkomen die zeggen 'ik ken jou toch ergens van', gewoon heel verbaasd, 'ja, nu je het zegt', antwoorden.
Dan krijg je eindelijk die pompeuze verhalen te horen die zo sterk deel uitmaken van het boekenbal.
Verder is het een kwestie van rondlopen met een grijns op de kop en af en toe 'landen' bij bekenden en vrienden om het feest te evalueren en dronken schrijvers te spotten.
Maar ik had ook een Missie.
Een missie die halverwege de nacht, toen de sexy smokey eyes van de opgedofte dames in diepe wallen begonnen te veranderen, werd volbracht.
12 Maart 08 om 12:19 :: Reageer (twaalf)
Pre-boekenbalbezigheden
Ik had hem vanmorgen nog uit een doos getrokken; mijn zilveren bloes die ooit in een toneelstuk als malienkolder dienst deed (maar dat was dus wel een slecht toneelstuk want hij is gewoon van glitterstof en helemaal niet hard ofzo)
Voor eronder had ik een zwarte broek bedacht die ik eigenlijk alleen met begrafenissen draag en waarvan ik (in zekere zin gelukkig) eigenlijk niet weet of hij nog wel past, want ik heb hem al twee jaar niet aan gehad.
11 Maart 08 om 16:43 :: Reageer (zeven)
Ouwe Knarren Boekenbal
In de Volkskrant dit weekend een man die met schrijven ophoudt omdat hij niet gelezen wordt.
Op tv drie ouwe knarren die over schrijversschap praten op zo'n slaapverwekkende egogecentreerde manier dat ik het niet volhoud ernaar te kijken.
De dag ervoor bij de Wereld Draait Door eindelijk twee oudere vrouwen aan het woord, maar waar hebben zij het over; het verlies van je looks.
Ik snap nu opeens waarom ik naar het boekenbal mag; als ik niet kom is er niemand meer om het einde van de avond uit te dansen.
De bejaarden nemen immers masssaal met hun roze strippenkaart de laatste tram. Of zou het feest in de schouwburg dit jaar eerder sluiten?
Uit piëteit?
-Voor zover er natuurlijk iemand komt; als je boven de vijftig bent, voel je je dan niet beledigd door zo'n uitnodiging?
10 Maart 08 om 07:46 :: Reageer (negen)
Even een electronica wizzie doelgroepraadsel tussendoor
Het avontuur van daarnet; ik zet een kop thee, loop terug naar de computer om aan mijn verhaal verder te werken en wat blijkt; scherm zwart.
Ik loop terug naar de keuken; koelkast uit.
In de slaapkamer (je voelt um al) wekker uit.
08 Maart 08 om 14:11 :: Reageer (zestien)
Zuilengod
Door een opmerking van Karin zag ik opeens de weblogwereld als een zuilenpaleis met grafitti.
07 Maart 08 om 07:29 :: Reageer (dertien)
Mijn nieuwe vriend Mark
Keep away from people who try to belittle your ambitions. Small people always do that, but the really great make you feel that you, too, can become great.
(Mark Twain)
06 Maart 08 om 16:13 :: Reageer (tien)
Ik ben mijn eigen weerstation
Sommige dingen zijn niet te bedenken, nauwelijks te benoemen en toch goed voor je.
Dat feit op zich valt in deze rationele samenleving als een klein wonder te beschouwen.
Het is net gebeurd, ik ben uw oog- én voelgetuige.
Vanmorgen in de opkomende zon naar kantoor en nu lichtgevende daken die door de ongewassen ramen stralen.
Op de vensterbank (en die grijns verzin ik erbij) een blije meeuw.
05 Maart 08 om 07:53 :: Reageer (zes)
Storm en ons eerste stormslachtoffer
Onze tv is vannacht door al het schommelen op zijn neus gedonderd en nu heeftie alleen nog een streepje.
Moeten we een nieuwe kopen.
Jeuhhhhhhhhhhhhhhhhh
01 Maart 08 om 13:04 :: Reageer (20)
