Voor Tas, die baby neushoorns wil gaan verzorgen dus mocht iemand een vacature weten...
Er gaat een zekere troost uit van het benoemen van de dingen.
Ik maak veel lijstjes de laatste tijd.
Zou schrijven daar begonnen zijn?
Een caveman die met een stokje op de muur tekende.
En misschien juist niet de ree die hij voor zijn avondeten had verorberd, maar de godgelijke reusachtige mammoet waar zijn hele stam naar verlangde.
Een superbeest vol heerlijk mals vlees waar iedereen gelukkig mee zou zijn.
Niet dat de caveman daar echt tijd voor had, voor geluk, maar hij wist wel hoe hij moest verlangen, hoe hij zijn stokje in die rots moest krassen.
Elke dag een streepje meer.
Dat is het mooie van schrijven, dat je kan raken wat je niet bereikt.
29 November 07 om 09:50 :: Reageer (negen)
Gevonden op het web
Hier gevonden. Geruststellend en verontrustend tegelijk. Want wat is dat einde dan, kun je je (onder andere) afvragen.
28 November 07 om 09:16 :: Reageer (dertien)
Dode lijnen
Op de achtergrond ruist de printer (ik las laatst dat je daar allerlei slechte deeltjes van in kunt ademen, ik trek mijn neus in) en over een half uur moeten die zestien pagina's gelezen zijn en ik ter plekke. Om de hoek, dat dan weer wel.
Alsmaar onderweg. Morgen ga ik te vroeg naar Zoetermeer zodat ik wat langer zelf kan schrijven.
27 November 07 om 13:32 :: Reageer (acht)
Laat het maar regenen
Dit is nog eens een goeie uitvinding!
26 November 07 om 11:12 :: Reageer (negen)
Nog iets te vroeg
ik heb wat goud op mijn ogen gesmeerd om ze aan te moedigen iets verder open te gaan.
24 November 07 om 07:39 :: Reageer (zeven)
Dat moderne familiegevoel
Supertraag en nog vol van haperingen plus een telefoonlijn die uit zichzelf al een heel gesprek voert met ruisjes en kraakjes, maarrrrrrrrrrr na drie maanden ploeteren ben ik eindelijk wired op de boot.
(even een stilte om dat indrukwekkende feit te memoreren; een week van 4838 telefoontjes met kpn, tele2 en adslwinkel, veel bloed zweet tranen, dagen thuis wachtend bij de deur op pakketjes, monteurs, tips en liefde (dat altijd) en meestal tevergeefs bovendien.
Maar daar kwam ie dan in zijn wagentje, de man met de modem.
En na nog een telefoontje is dit het resultaat: CONTACT
23 November 07 om 15:46 :: Reageer (tien)
Ontkennen versus opruimen
Trui schreef in haar reactie op mijn log van gisteren iets prikkelends.
'Het is nooit verstandig om alles uit je verleden op te ruimen', schreef ze, 'wanneer je dat doet, ontken je het verleden.'
De laatste tijd hebben meer mensen soortgelijke dingen tegen me gezegd, zeker als ik ze vertelde dat ik van plan was alles weg te gooien of weg te geven.
Mijn archief bijvoorbeeld; allemaal festivalkrantjes die ik heb volgeschreven, maar die ik nooit meer teruglees.
De enige die zich laatst nog een interview herinnderde was Willem Nijholt toen ik met hem bij Opium zat, en hij vond het een stom artikel (-wat het niet was, maar dat terzijde)
22 November 07 om 12:17 :: Reageer (vijftien)
Opgeruimd
Tien vuilniszakken vol papier en 'dingetjes' heb ik hier staan. En het worden er zeker twaalf. Of meer.
Ik snap opeens het verband tussen je opgeruimd voelen en opruimen. Want die opgeruimdheid heb je nodig om keihard je verleden weg te mikken, soms hele mappen vol.
Wat moet je met oude troep.
21 November 07 om 13:36 :: Reageer (negen)
Nachtlach
Waarschijnlijk is de ware reden tragisch. Worden ze opgesloten in een tehuis. Krijgen ze alleen stukjes hout te eten.
Maar dat hóeft natuurlijk niet.
Het zou kunnen dat ze een supergeheim genootschap vormen dat alleen 's avonds op pad gaat.
20 November 07 om 07:15 :: Reageer (negen)
Intiem idool
Een wetenschapper vertelde laatst op tv dat verkoudheid hoe dan ook een virus is.
'Ook al sta je op de noordpool in een t-shirt, als het virus daar niet is, word jij niet verkouden', zei hij stellig.
De daarop volgende tien minuten nam ik mij weer eens voor om niet meer te ademen als ik met andere mensen in een ruimte zit.
15 November 07 om 08:38 :: Reageer (19)
Wat krom en recht is
De onlangs overleden Norman Mailer schreef in zijn studententijd 3000 woorden per dag om 'het slechte schrijven' af te leren.
Werkte het maar zo eenvoudig.
14 November 07 om 09:07 :: Reageer (24)
Computerdagen
Als ik te lang achter mijn computer zit en ook daadwerkelijk iets doe, een artikel schrijf of een telefonisch interview afneem, dan gaat mijn interne klok sneller.
Daarom denk ik nu dat het zes uur is.
Ik ga even buiten kijken om te checken of ik gelijk heb.
13 November 07 om 15:15 :: Reageer (17)
Licht en blij
Een daglichtlamp en wekker ineen van bijna tweehonderd euro waarmee je de winterblues op afstand hield.
Als ze hem cadeau deed mocht het, besloot ze. Dan kon ze tenminste ook samen met iemand wakker worden.
Toch aarzelde haar cursor bij de ja-knop.
12 November 07 om 12:59 :: Reageer (negen)
Ochtendscène
Ik zie nog net de afscheidszoen waaruit ze loskomen.
Zij met haar duster, hij haastig, het plein over, naar de auto.
Ze heeft het koud, maar kijkt hem na.
Ze wacht tot hij halverwege het plein is, want dan zwaaien ze altijd, dat moet haast wel.
Hij kijkt niet.
Ze zwaait toch, halfslachtig, zoals dat gaat met eenzijdige communicatie.
In de zwaai draait ze al en trekt snel de deur achter zich dicht.
Precies op dat moment kijkt hij om.
Ze is al weg.
09 November 07 om 08:42 :: Reageer (twaalf)
Job heette hij
Zijn haar was stekelig, niet speciaal haar voorkeur.
Zijn ogen scherp, een voorwaarde, een vage baard om de kin, ook al niet geweldig.
Ze was nog meer één keer eerder op de vergadering geweest en sindsdien zat hij in haar hoofd. Job heette hij.
Ook nu bleef ze gluren.
Als hij praatte werd zijn hoofd rood, maar het hare ook, dus ze kon niet uitmaken of dat door de omstandigheden kwam.
De omstandigheden, welke omstandigheden.
Zo elegant mogelijk nam ze een slok uit het plastic bekertje met machinekoffie - zag hij haar?
08 November 07 om 10:00 :: Reageer (acht)
Altijd gelijk (kauwgom)
Er zijn mensen die uit werk bestaan.
Hun karakter wordt gedefinieerd door 'werken onder druk', door snelle collegialiteit, door credits and favours.
Dat zijn allemaal punten waar ze aan werken. En hoe meer ze er scoren, hoe meer ze zichzelf een goed mens vinden.
07 November 07 om 08:50 :: Reageer (twaalf)
Gillen
Als mensengillen klinkt het vechten van de katten.
Ik zie ze lopen over de daken.
Elkaar besluipen, valsspelen, klauwen en bijten. Zonder schuldgevoel.
Hoe zou dat zijn peins ik, dat je daden je daden zijn. En niets meer dan dat.
05 November 07 om 16:56 :: Reageer (negen)
Emailen over Jezus
De context; Huda is mijn steun en toeverlaat, zij vindt het niet erg als ik haar half doorkauwde opwellingen voor de voeten werp. Daarom (maar niet alleen daarom) hou ik ook zoveel van haar. Omdat ik ook heel veel van jullie hou, bij deze onze emailwisseling van de laatste tien minuten.
Hoet!
ok, dit is misschien een uitzonderlijk onnozele gedachte; als denken dat je verantwoordelijk bent voor de wereld tevens een bewijs van grove zelfoverschatting is en dus narcisme (want blijkbaar denk jij zo groot te zijn dat je de wereld op je schouders kunt dragen) - dan was Jezus toch 's werelds opper Narcist?
En als dat het geval is, waarom wordt Narcisme dan als een te vermijden psyschische staat van zijn gezien? Als iedereen Narcist zou zijn (ja, ik zie de paradox) dan zou de wereld toch veel beter af zijn?
Uw gansje
02 November 07 om 12:59 :: Reageer (29)
Zo'n dag
Er zit een zekere schoonheid in; een dag vol afspraken na elkaar waarop ik begin met te laat wakker worden.
Om tien uur om precies te zijn terwijl mijn eerste afspraak om elf uur begint.
Maak ik mijn haren nat onder de douche of niet, is het eerste dilemma, fluks gevolgd door tal van andere trivialiteiten.
01 November 07 om 12:11 :: Reageer (veertien)
